Nieruchomość niewykorzystywana w firmie. Co z PIT od sprzedaży?
Gazeta prawna, 2026-03-01, Izabela Tomaszewska-Gałuszka
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że sprzedaż nieruchomości niewykorzystywanej faktycznie w działalności gospodarczej nie stanowi przychodu z tej działalności. Sprawa dotyczyła spółki jawnej, której wspólnicy w 2004 r. nabyli prawo użytkowania wieczystego nieruchomości z budynkami z zamiarem przeznaczenia jej na siedzibę firmy. Z uwagi na zły stan techniczny budynków podjęto prace remontowe, jednak nie zostały one zakończone, a nieruchomość nie została oddana do użytkowania, nie była amortyzowana ani wykorzystywana do osiągania przychodów. Po nabyciu prawa własności w 2019 r. spółka planowała sprzedaż nieruchomości, uznając, że będzie to zbycie prywatne po upływie pięcioletniego terminu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jednak, że sprzedaż powinna zostać zakwalifikowana jako przychód z działalności gospodarczej ze względu na związek nieruchomości z działalnością i poniesione nakłady inwestycyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że nieruchomość nie spełniała definicji środka trwałego, ponieważ nie była kompletna, zdatna do użytku ani faktycznie wykorzystywana w działalności, a sam zamiar jej wykorzystania oraz rozpoczęcie remontu nie przesądzają o takim charakterze. NSA podzielił tę ocenę i potwierdził, że sprzedaż stanowi przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości poza działalnością gospodarczą, który z uwagi na upływ pięciu lat od nabycia nie podlega opodatkowaniu PIT.
Doradcy podatkowi mogą teraz dużo więcej
Gazeta prawna, 2026-03-01, Katarzyna Jędrzejewska
Zmiany wprowadzone ustawą z 4 grudnia 2025 r., obowiązujące w dużej części od 1 marca 2026 r., rozszerzyły zakres działalności doradców podatkowych oraz zmodyfikowały zasady ich współpracy z przedsiębiorcami i biurami rachunkowymi. Podwyższono do 100 tys. zł karę za wykonywanie czynności zastrzeżonych dla doradców podatkowych bez wymaganych uprawnień, a jednocześnie dopuszczono możliwość angażowania doradców nie tylko na podstawie umowy o pracę, lecz także umów cywilnoprawnych przez dowolnych przedsiębiorców, w tym właścicieli biur rachunkowych. Zakres usług doradców rozszerzono o sprawy dotyczące opłat objętych przepisami ordynacji podatkowej oraz o wykonywanie w imieniu klientów obowiązków informacyjnych, sprawozdawczych i raportowych wynikających z przepisów podatkowych i regulacji o wymianie informacji podatkowych, przy jednoczesnym poszerzeniu katalogu podmiotów, na rzecz których mogą świadczyć usługi. Księgowi nadal mogą prowadzić księgi, sporządzać deklaracje i wykonywać obowiązki informacyjne bez szczególnych uprawnień, natomiast reprezentacja przed organami administracji i sądami w sprawach doradztwa podatkowego pozostaje zastrzeżona dla doradców podatkowych, adwokatów i radców prawnych. Nowelizacja wydłużyła również do 10 lat okres przechowywania przez doradców kopii dokumentów związanych z wykonywaniem czynności zawodowych oraz wprowadziła możliwość skreślenia doradcy z listy przez Krajową Radę Doradców Podatkowych w przypadku zaległości składkowych przekraczających równowartość 12 składek.
Wycofanie ulgi na złe długi w VAT. W całości czy w części?
Gazeta prawna, 2026-03-01, Katarzyna Jędrzejewska
Sprzedaż wierzytelności, w odniesieniu do której wcześniej zastosowano ulgę na złe długi w VAT, powoduje obowiązek wycofania tej ulgi poprzez zwiększenie podstawy opodatkowania i podatku należnego. Spór z organami podatkowymi dotyczy sytuacji, gdy wierzyciel sprzedaje całość wierzytelności za cenę niższą niż jej wartość nominalna. Organy podatkowe uznają w takich przypadkach, że należy wycofać ulgę w całości, ponieważ zbyta została cała wierzytelność. Podatnicy wskazują natomiast, że korekta powinna być proporcjonalna do faktycznie odzyskanej kwoty. Sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 20 stycznia 2026 r., przyjmują, że korekta ulgi powinna odpowiadać proporcji między kwotą uzyskaną ze sprzedaży wierzytelności a wartością wcześniejszej korekty, podkreślając znaczenie zasad proporcjonalności i neutralności VAT oraz fakt, że zbycie wierzytelności nie oznacza spłaty zadłużenia przez dłużnika.
Tereny zielone pod rekreację. Co z VAT przy sprzedaży?
Gazeta prawna, 2026-03-02, Izabela Tomaszewska-Gałuszka
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór dotyczący opodatkowania VAT sprzedaży niezabudowanych działek przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny zieleni urządzonej o podstawowym przeznaczeniu parkowym. Spółka planująca sprzedaż gruntów na rzecz miasta uznała, że transakcja powinna korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ nie są to tereny budowlane, mimo że plan dopuszcza wznoszenie niektórych obiektów o charakterze pomocniczym, takich jak kładki piesze czy urządzenia rekreacyjne. Odmienne stanowisko zajął dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, wskazując, że możliwość wznoszenia obiektów budowlanych oznacza przeznaczenie gruntu pod zabudowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a następnie NSA uznały jednak, że dla oceny charakteru terenu decydujące znaczenie ma jego podstawowe przeznaczenie określone w planie zagospodarowania przestrzennego, natomiast funkcje uzupełniające nie zmieniają zasadniczego charakteru gruntu, w związku z czym sprzedaż działek korzysta ze zwolnienia z VAT.
Wydatki na CSR. Fiskus wciąż niechętny odliczaniu VAT
Gazeta prawna, 2026-03-02, Mariusz Szulc
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej konsekwentnie odmawia przedsiębiorcom prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR), uznając, że działania takie jak organizacja wydarzeń dla społeczności lokalnej, inicjatywy ekologiczne czy akcje promujące bezpieczeństwo nie mają bezpośredniego ani pośredniego związku z działalnością opodatkowaną VAT. W interpretacjach indywidualnych organ wskazuje, że głównymi beneficjentami takich działań są ich uczestnicy, a nie przedsiębiorcy, dlatego brak jest podstaw do odliczenia podatku. W sporach dotyczących CSR sądy administracyjne prezentują mniej restrykcyjne podejście, dopuszczając możliwość uznania takich wydatków za mające związek z działalnością opodatkowaną, zwłaszcza gdy wpływają na wizerunek firmy i mogą pośrednio oddziaływać na generowanie obrotu, choć nie w każdym przypadku zgadzają się na odliczenie VAT. W zakresie podatku dochodowego organ podatkowy częściej dopuszcza zaliczenie wydatków na CSR do kosztów uzyskania przychodu, jednak zdarzają się odmowy, m.in. gdy uznaje brak związku z przychodami lub brak formalnie przyjętej strategii działań w tym obszarze, przy czym każda sprawa oceniana jest indywidualnie.
VAT-marża nie wyklucza PCC przy zakupie
Gazeta prawna, 2026-03-02, Mariusz Szulc
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyjaśnił w interpretacji indywidualnej z 23 lutego 2026 r., że przedsiębiorca kupujący używany samochód od osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej jest zobowiązany do zapłaty 2-proc. podatku od czynności cywilnoprawnych od wartości rynkowej pojazdu oraz złożenia deklaracji PCC-3 w terminie 14 dni od zawarcia umowy. Wniosek złożył przedsiębiorca prowadzący handel używanymi samochodami, który nabywa pojazdy od osób prywatnych, ujmuje je w ewidencji jako towary handlowe i sprzedaje w procedurze VAT-marża na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Organ wskazał, że wyłączenie z PCC wynikające z ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczy sytuacji, gdy sprzedający jest podatnikiem VAT lub korzysta ze zwolnienia z tego podatku, dlatego przy zakupie od osoby prywatnej obowiązek zapłaty PCC spoczywa na kupującym i nie jest wyłączony przez późniejsze opodatkowanie sprzedaży pojazdu w procedurze VAT-marża.
Jak wypełnić sprawozdanie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych
Rzeczpospolita, 2026-03-02, Bożena Nowicka
Obowiązek sporządzenia i przekazania do 30 kwietnia sprawozdania o stosowanych terminach zapłaty w transakcjach handlowych dotyczy podatników CIT (z wyjątkiem podatkowych grup kapitałowych), których przychody podatkowe przekroczyły równowartość 50 mln euro, ustalaną na podstawie średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego roku poprzedzającego publikację indywidualnych danych podatników. Dla sprawozdania za 2025 r. kluczowe są przychody wykazane w zeznaniu CIT-8 za 2024 r. Sprawozdanie obejmuje dane za rok kalendarzowy i jest składane elektronicznie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki przez kierownika jednostki lub pełnomocnika. Dokument zawiera m.in. nazwę i NIP podmiotu oraz wartości świadczeń pieniężnych otrzymanych i spełnionych w terminie, a także nieotrzymanych i niespełnionych w terminie wraz z podziałem według długości opóźnienia oraz udziałem procentowym tych świadczeń w całości należności i zobowiązań. Wartości wykazuje się w złotych, a w przypadku błędów korekta sprawozdania jest wymagana, gdy zmiana w danej pozycji wynosi co najmniej 10 proc.; niezłożenie sprawozdania lub złożenie go po terminie może skutkować odpowiedzialnością karną w postaci grzywny.
Jak zakwalifikować odsetki od kaucji w ramach umowy najmu
Rzeczpospolita, 2026-03-02, Ignacy Czapla
W wyroku z 15 stycznia 2026 r. (III SA/Wa 2373/25) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął spór dotyczący podatkowej kwalifikacji odsetek od kaucji wpłacanych przez najemców na podstawie umów najmu. Spółka jako wynajmujący pobierała od najemców cykliczne wpłaty kaucji zabezpieczających roszczenia wynikające z umowy najmu, które były oprocentowane, a naliczone odsetki podlegały zwrotowi najemcom po zakończeniu najmu. Spółka uznała, że wypłacane odsetki stanowią koszty uzyskania przychodów i nie powinny być uwzględniane w limicie kosztów finansowania dłużnego z art. 15c ust. 12 ustawy o CIT. Dyrektor KIS uznał to stanowisko za nieprawidłowe, wskazując, że kaucja ma charakter zwrotny i jest neutralna podatkowo, wobec czego odsetki od niej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów i nie podlegają limitowi finansowania dłużnego. WSA w Warszawie nie podzielił tej oceny i uznał, że wpłacanie kaucji pozostaje w związku z zawarciem umowy najmu, a odsetki od niej są kosztem uzyskania przychodów związanym z osiąganiem przychodu z czynszu najmu, przy czym nie podlegają uwzględnieniu w limicie kosztów finansowania dłużnego.
Nieodpłatne przekazanie stojaków i regałów bez VAT
Rzeczpospolita, 2026-03-02, Marcin Szymankiewicz
Przekazanie przez firmę produkcyjną lub hurtownię kontrahentom prowadzącym sprzedaż detaliczną stojaków, półek lub regałów służących ekspozycji towarów nie podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli następuje w ramach działalności gospodarczej podatnika. Zgodnie z ustawą o VAT opodatkowaniu co do zasady podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług, natomiast nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy jest wykonywane na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, w szczególności na cele osobiste. Usługami wykonywanymi do celów innych niż działalność gospodarcza są świadczenia niezwiązane z potrzebami prowadzonej działalności. W przedstawionym przykładzie hurtownia przekazuje kontrahentom stojaki i szafy ekspozycyjne oznaczone logo i hasłami reklamowymi, przeznaczone wyłącznie do prezentowania jej towarów, przy zachowaniu prawa własności oraz możliwości żądania ich zwrotu. Wyposażenie pełni funkcję materiałów promocyjnych wspierających sprzedaż produktów spółki, dlatego jego nieodpłatne przekazanie do używania stanowi świadczenie usług związane z działalnością gospodarczą podatnika i nie podlega opodatkowaniu VAT. Stanowisko to potwierdzają organy podatkowe w interpretacji indywidualnej dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 maja 2025 r.
Spłata zobowiązań poprzedniego właściciela może być kosztem nabywcy
Rzeczpospolita, 2026-03-02, Krzysztof Piwódzki
W wyroku z 13 stycznia 2026 r. (I SA/Po 634/25) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił interpretację Dyrektora KIS dotyczącą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez spółkę z o.o. na spłatę zobowiązań przejętych wraz z aportem dwóch zorganizowanych części przedsiębiorstwa od spółki jawnej. Spółka przejęła bieżące zobowiązania związane z działalnością zakładów, w tym koszty usług i mediów ujęte w księgach zbywcy, lecz uregulowane już po dokonaniu aportu. Organ podatkowy uznał, że wydatki te podlegają wyłączeniu z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o CIT, jednak sąd wskazał, że przepis ten dotyczy spłaty zobowiązań o charakterze finansowym, takich jak kredyty, pożyczki, poręczenia czy gwarancje, a nie zobowiązań wynikających z bieżącego funkcjonowania przejętej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Sąd zaznaczył jednocześnie, że uchylenie interpretacji nie przesądza o możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów podatkowych, gdyż wymaga to odrębnej oceny spełnienia ogólnych warunków z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności istnienia związku wydatku z działalnością gospodarczą podatnika.
Jedno auto, dwa limity podatkowych kosztów
Gazeta prawna, 2026-03-05, Katarzyna Gocalińska
Od 2026 r. obniżono z 150 tys. zł do 100 tys. zł limit zaliczania do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych i rat leasingowych dotyczących samochodów osobowych o wyższej emisji spalin, natomiast zasady rozliczania składek na dobrowolne ubezpieczenia AC i GAP pozostały bez zmian. W ich przypadku nadal obowiązują limity 150 tys. zł dla samochodów z silnikiem spalinowym i 225 tys. zł dla pojazdów elektrycznych, co oznacza funkcjonowanie dwóch odrębnych limitów podatkowych dla jednego pojazdu i wymaga większej ostrożności przy rozliczeniach. Zastosowanie obniżonego limitu 100 tys. zł do składek ubezpieczeniowych skutkowałoby zaniżeniem kosztów podatkowych i koniecznością korekty rozliczeń. W przypadku składki AC może ona zostać zaliczona w całości do kosztów podatkowych, jeżeli wartość samochodu nie przekracza limitu właściwego dla danego rodzaju napędu, natomiast po jego przekroczeniu kosztem jest jedynie część składki ustalana proporcjonalnie do relacji limitu do wartości pojazdu określonej w umowie ubezpieczenia. Wyższy limit dla samochodów elektrycznych stanowi element polityki wspierania elektromobilności i powoduje, że przy droższych pojazdach większa część składki może zostać zaliczona do kosztów podatkowych.
Informacje z JPK_CIT fiskus może wykorzystać nie tylko na potrzeby tego podatku
Gazeta prawna, 2026-03-06, Aleksander Łożykowski
Wprowadzenie obowiązku raportowania struktur JPK_CIT, obejmujących JPK_KR_PD oraz nową strukturę JPK_ST_KR dotyczącą ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, rozszerzy zakres informacji dostępnych dla administracji skarbowej. Dane te, w połączeniu z informacjami z ksiąg rachunkowych, umożliwią weryfikację rozliczeń podatkowych, w szczególności związanych z nieruchomościami. Informacje z JPK_ST_KR mogą być wykorzystywane także przez gminy przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości oraz podatkiem od środków transportowych, w tym przy identyfikowaniu zmian wynikających z ulepszeń środków trwałych. Zestawienie danych z obu struktur pozwoli administracji skarbowej również na identyfikację podmiotów objętych podatkiem minimalnym od nieruchomości komercyjnych oraz weryfikację statusu spółki nieruchomościowej. Ponadto dostęp do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych umożliwi analizę skutków restrukturyzacji, w tym transakcji dotyczących środków trwałych pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz śledzenie ich dalszego wykorzystania.
Punkty w programie lojalnościowym. Czy to bon i co z VAT?
Gazeta prawna, 2026-03-06, Katarzyna Jędrzejewska
Rozstrzygnięcie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczyło kwalifikacji punktów przyznawanych w programie lojalnościowym w kontekście przepisów dyrektywy VAT o bonach różnego przeznaczenia. Sprawa powstała na tle planowanego programu lojalnościowego spółki Lyko Operations, w którym klienci otrzymywaliby punkty za zakupy, możliwe do wykorzystania przy kolejnych transakcjach w celu uzyskania dodatkowych towarów o niewielkiej wartości ze specjalnego sklepu prowadzonego przez spółkę. Punkty były przypisane do konkretnego klienta, nie mogły być przenoszone, kupowane ani wymieniane na pieniądze i wygasały po dwóch latach. W postępowaniu dotyczącym skutków VAT sąd krajowy skierował pytania prejudycjalne dotyczące tego, czy takie punkty stanowią bon w rozumieniu art. 30a dyrektywy VAT oraz jak ustalić podstawę opodatkowania przy ich wykorzystaniu. Trybunał wskazał, że bonem jest instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług oraz w którym wskazane są towary, usługi lub dostawcy. Uznał, że w analizowanym przypadku pierwszy z tych warunków nie jest spełniony, ponieważ przyznanie punktów nie daje klientowi zagwarantowanego prawa do otrzymania towarów lub usług, lecz jedynie możliwość uzyskania dodatkowych towarów przy kolejnych zakupach, wobec czego punkty nie stanowią bonu w rozumieniu dyrektywy VAT. W związku z tym Trybunał nie rozstrzygał kwestii podstawy opodatkowania.