Płatności z tytułu pochodnych instrumentów finansowych a podatek u źródła

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 lutego 2026 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.662.2025.2.PP) stanowi kolejny korzystny głos w sprawie kwalifikacji na gruncie WHT rozliczeń standardowych instrumentów pochodnych o funkcji zabezpieczającej. Organ potwierdził, że płatności wynikające z rozliczeń kontraktów FX forward oraz IRS, zawieranych w celu ograniczenia ryzyka walutowego i stopy procentowej, nie mieszczą się w katalogu należności objętych art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

W praktyce oznacza to brak obowiązków płatnika po stronie polskiego podmiotu, w granicach opisanego stanu faktycznego. Rozstrzygnięcie to wpisuje się w utrwalający się korzystny kierunek interpretacyjny widoczny wcześniej, zwłaszcza w sprawach dotyczących instrumentów IRS i innych hedgingowych transakcji pochodnych.

Stan faktyczny i pytania do organu

Wnioskodawcą była polska spółka celowa, posiadająca siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka realizowała projekt inwestycyjny finansowany m.in. kredytem bankowym w euro ze zmiennym oprocentowaniem. W celu ograniczenia ryzyka kursowego oraz ryzyka zmienności stóp procentowych spółka zawarła z zewnętrznymi instytucjami finansowymi, w tym podmiotami zagranicznymi, transakcje zabezpieczające w postaci pochodnych instrumentów finansowych, w szczególności kontrakty FX forward oraz instrumenty IRS. Instrumenty te miały charakter wyłącznie zabezpieczający, a ich rozliczenie następowało w formie pieniężnej, w zależności od warunków rynkowych.

Spółka powzięła wątpliwość, czy płatności dokonywane na rzecz zagranicznych instytucji finansowych w związku z rozliczeniem kontraktów FX forward oraz IRS mieszczą się w katalogu należności objętych podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji – czy po jej stronie powstaje obowiązek poboru WHT jako płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Argumentacja Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy płatności dokonywane w związku z rozliczeniem kontraktów FX forward oraz instrumentów IRS nie mieszczą się w katalogu należności wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła. Rozliczenia te nie stanowią odsetek, gdyż nie są wynagrodzeniem za korzystanie z kapitału w czasie ani kosztem finansowania, lecz stanowią efekt realizacji instrumentów pochodnych stosowanych w celu zarządzania ryzykiem finansowym. Jednocześnie płatności te nie mają charakteru usługowego i nie mogą zostać uznane za świadczenia niematerialne lub świadczenia o podobnym charakterze, ponieważ rozliczenie instrumentu pochodnego polega na wzajemnym rozrachunku finansowym zależnym od obiektywnych parametrów rynkowych. Wnioskodawca podkreślił również, że pochodne instrumenty finansowe stanowią odrębną kategorię prawną, a brak ich wskazania w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT wyklucza możliwość objęcia ich podatkiem u źródła w drodze wykładni rozszerzającej.

Rozstrzygnięcie organu podatkowego

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Organ potwierdził, że płatności wynikające z rozliczenia kontraktów FX forward oraz instrumentów IRS nie mieszczą się w żadnej z kategorii należności wskazanych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią odsetek ani świadczeń niematerialnych. W konsekwencji po stronie polskiej spółki nie powstają obowiązki płatnika, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Utrwalający się korzystny kierunek interpretacyjny

Komentowana interpretacja nie jest stanowiskiem odosobnionym. Zbliżone wnioski wynikają z interpretacji Dyrektora KIS z 14 stycznia 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.723.2024.1.DK/KS) oraz z 28 sierpnia 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.369.2025.1.PP), dotyczących płatności związanych z instrumentem IRS. W podobnym kierunku wypowiedział się również organ w interpretacji z 30 czerwca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.264.2025.1.DK), odnoszącej się do wynagrodzenia za transakcje na instrumentach pochodnych wypłacanego zagranicznemu bankowi, a także w interpretacji z 6 listopada 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.493.2025.2.AZ), dotyczącej kwot rozliczenia kontraktów swap stopy procentowej na gruncie WHT. Szersze potwierdzenie tego kierunku można dostrzec również w interpretacji z 19 grudnia 2022 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.179.2022.1.JC), odnoszącej się do rozliczeń transakcji na pochodnych instrumentach finansowych w ramach modeli hedgingowych.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że płatności dokonywane w ramach rozliczeń kontraktów FX forward oraz instrumentów IRS wykorzystywanych w celach zabezpieczających nie mieszczą się w katalogu należności objętych podatkiem u źródła. W konsekwencji po stronie polskich podmiotów dokonujących takich rozliczeń co do zasady nie powstają obowiązki płatnika WHT, o ile rzeczywisty model transakcji odpowiada stanowi faktycznemu przyjętemu przez organ i nie obejmuje elementów mogących uzasadniać odmienną kwalifikację podatkową.