Przesunięcia towarów między centralą a oddziałem zagranicznym bez odrębnej dokumentacji cen transferowych

W interpretacji indywidualnej z 25 czerwca 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.231.2026.1.EJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził korzystne dla podatnika podejście dotyczące obowiązków dokumentacyjnych w zakresie cen transferowych w przypadku przesunięć majątkowych pomiędzy polską spółką a jej zagranicznym oddziałem.

Organ uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym samo przemieszczanie towarów pomiędzy spółką a jej oddziałem położonym w Hiszpanii nie stanowi odrębnej transakcji kontrolowanej wymagającej sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych. Kluczowe znaczenie ma bowiem to, że oddział nie jest odrębnym od spółki podmiotem, a przesunięcia majątkowe odbywają się w ramach tego samego podmiotu gospodarczego.

Czego dotyczyła sprawa?

Wnioskodawcą była polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która planowała utworzenie oddziału w Hiszpanii, w którym odbywać się będzie docelowo sprzedaż asortymentu, który spółka oferuje swoim klientom. Hiszpański oddział miał stanowić wyodrębnioną organizacyjnie część działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę poza jej siedzibą. Nie miał natomiast posiadać odrębnej od spółki osobowości ani stanowić samodzielnego podmiotu podatkowego. Oddział miał posiadać własne zaplecze techniczne oraz personel, w tym lokalnych handlowców i pracowników administracyjnych, umożliwiających prowadzenie działalności sprzedażowej na rynku hiszpańskim.

Towary przeznaczone do sprzedaży na rynku hiszpańskim miały być przemieszczane z Polski do oddziału. Przepływy te miały charakter wewnętrzny, tj. odbywały się w ramach tego samego podmiotu gospodarczego. Spółka podkreślała, że wszelkie przepływy towarów oraz środków pomiędzy polską centralą a hiszpańskim oddziałem będą miały charakter wewnętrzny.

Spółka zapytała, czy takie przesunięcia majątkowe należy uznać za transakcje kontrolowane, dla których może powstać obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Stanowisko Dyrektora KIS

Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki za prawidłowe. Tym samym potwierdził, że samo przesunięcie towarów pomiędzy polską centralą a zagranicznym oddziałem nie powoduje obowiązku sporządzania odrębnej dokumentacji cen transferowych. Istotą zaakceptowanego przez organ stanowiska jest rozróżnienie pomiędzy wewnętrznymi przepływami majątkowymi w ramach jednego przedsiębiorstwa a przypisaniem dochodów do zagranicznego zakładu. Oddział zagraniczny nie jest bowiem odrębną od spółki osobą prawną ani odrębnym podatnikiem. Stanowi jedynie organizacyjnie i majątkowo wyodrębnioną część przedsiębiorstwa. Tym samym przesunięcie towarów pomiędzy centralą a oddziałem odbywa się zasadniczo w ramach tego samego podmiotu gospodarczego.

Jednocześnie przepisy o cenach transferowych wprost odnoszą się do zagranicznych zakładów. W przypadku podatnika posiadającego zagraniczny zakład transakcją kontrolowaną może być przypisywanie dochodów do tego zakładu. Nie oznacza to jednak, że każda pojedyncza czynność wewnętrzna, taka jak przemieszczenie towarów, środków pieniężnych czy określonych kosztów pomiędzy centralą a oddziałem, stanowi automatycznie odrębną transakcję kontrolowaną podlegającą osobnemu obowiązkowi dokumentacyjnemu.

Dlaczego ta interpretacja jest istotna?

Interpretacja ma praktyczne znaczenie dla podatników prowadzących działalność za granicą poprzez oddziały. Potwierdza, że dla celów cen transferowych należy odróżnić wewnętrzne przepływy majątkowe od właściwego przypisania dochodu do zagranicznego zakładu.

Istotne jest również to, że kwalifikacja określonego zdarzenia na gruncie innych podatków nie musi przesądzać o jego traktowaniu na gruncie cen transferowych. W analizowanej sprawie przemieszczenie własnych towarów do Hiszpanii mogło być rozpoznawane dla celów VAT jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, jednak nie oznaczało to automatycznie powstania odrębnej transakcji kontrolowanej dla celów cen transferowych.

W praktyce podatnicy posiadający zagraniczne oddziały powinni przede wszystkim przeanalizować zasady alokacji przychodów i kosztów pomiędzy centralę a oddział oraz sposób przypisania dochodu do zagranicznego zakładu. Pomocne może być również odpowiednie udokumentowanie funkcji wykonywanych przez poszczególne części przedsiębiorstwa, wykorzystywanych aktywów oraz ponoszonych ryzyk.

Interpretacja Dyrektora KIS potwierdza więc, że samo przemieszczanie towarów pomiędzy polską spółką a jej zagranicznym oddziałem nie musi stanowić odrębnej transakcji kontrolowanej podlegającej obowiązkom dokumentacyjnym. Nie oznacza to jednak, że działalność zagranicznego oddziału pozostaje całkowicie poza regulacjami dotyczącymi cen transferowych.