Korekta cen transferowych – istota, warunki i praktyczne zastosowanie

Korekta cen transferowych („KCT”) jest mechanizmem stosowanym pomiędzy podmiotami powiązanymi w celu doprowadzenia rozliczeń do poziomu odpowiadającego warunkom rynkowym.

W praktyce grup kapitałowych zdarza się, że rzeczywisty wynik finansowy osiągnięty przez spółkę odbiega od zakładanego poziomu rentowności ustalonego na początku roku. W takich sytuacjach przedsiębiorcy dokonują odpowiednich dostosowań, aby zachować zgodność z zasadą ceny rynkowej.

Czym jest korekta cen transferowych?

KCT polega na zmianie wysokości przychodów lub kosztów w celu osiągnięcia poziomu rozliczeń zgodnego z warunkami rynkowymi.

Mechanizm ten ma zastosowanie przede wszystkim wtedy, gdy:

• w trakcie roku stosowano ceny oparte na prognozach lub budżetach;
• rzeczywiste wyniki finansowe odbiegły od założeń;
• pojawiły się nieprzewidziane okoliczności wpływające na rentowność transakcji;
• konieczne jest utrzymanie ustalonego poziomu marży lub zysku.

Korekta nie służy naprawianiu błędów księgowych ani zmianie wcześniej ustalonych nierynkowych warunków transakcji. Jej celem jest wyłącznie dostosowanie rozliczeń do poziomu, jaki zaakceptowałyby podmioty niepowiązane działające na rynku.

Podstawa prawna

Najważniejszym przepisem regulującym KCT jest art. 11e ustawy o CIT. Przepis ten wskazuje warunki, które muszą zostać spełnione, aby podatnik mógł dokonać KTC.

Zgodnie z przepisami korekta jest dopuszczalna, jeżeli:

• warunki transakcji zostały pierwotnie ustalone na poziomie rynkowym;
• nastąpiła zmiana istotnych okoliczności albo poznano rzeczywiste dane finansowe wpływające na wysokość ceny transferowej;
• podmiot w momencie dokonania korekty posiada oświadczenie spółki powiązanej lub dowód księgowy potwierdzający dokonanie KCT w tej samej wysokości;
• istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem kontrahenta.

Ministerstwo Finansów podkreśla, że KCT ma charakter dostosowawczy, a nie naprawczy. Oznacza to, że nie może być wykorzystywana do legalizowania nierynkowych rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi.

Korekta in plus i korekta in minus

Korekta in plus – prowadzi do zwiększenia przychodów podatnika albo zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów.

Korekta in minus – powoduje obniżenie przychodów albo zwiększenie kosztów podatkowych.

Dokumentacja korekty cen transferowych

Podatnik powinien odpowiednio udokumentować przyczyny oraz sposób kalkulacji korekty.

Dokumentacja powinna obejmować przede wszystkim:

• uzasadnienie ekonomiczne korekty;
• sposób wyliczenia kwoty korekty;
• analizę rentowności;
• analizę porównawczą;
• dokumenty potwierdzające korektę po stronie kontrahenta;
• dowody księgowe związane z rozliczeniem.

W praktyce informacje o korektach są również ujawniane w dokumentacji Local File oraz formularzu TPR.

Stanowisko Forum Cen Transferowych

W rekomendacjach Forum Cen Transferowych podkreślono, że KCT powinna służyć zachowaniu zgodności z zasadą ceny rynkowej i nie może być oceniana wyłącznie przez pryzmat formalnych warunków ustawowych. Wskazano również, że mechanizm korekt jest naturalnym elementem rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi działającymi w modelach opartych na planowanej rentowności.

Forum zwróciło także uwagę na konieczność unikania podwójnego opodatkowania oraz potrzebę jednolitego podejścia organów podatkowych do rozliczania KCT.

KCT jest istotnym narzędziem pozwalającym dostosować rozliczenia pomiędzy podmiotami powiązanymi do warunków rynkowych. Jej prawidłowe zastosowanie wymaga jednak spełnienia określonych warunków ustawowych oraz odpowiedniego udokumentowania przyczyn i sposobu kalkulacji korekty.

W praktyce największe znaczenie mają:

• zachowanie rynkowego charakteru transakcji;
• właściwe udokumentowanie korekty;
• symetryczne rozliczenie po obu stronach transakcji.